Od dawien dawna zasadniczą rolą szkoły było kształcenie młodego człowieka,wpajanie mu reguł i zasad ortografii, gramatyki, nauka liczenia, czytania i pisania, można powiedzieć, że była to funkcja bezpośrednia, ponieważ szkoła stale oddziaływała w ten sposób na swoich uczniów, ale szkoła pełniła też funkcje pośrednią, a mianowicie pomagała rodzicom w wychowaniu dziecka dając im wskazówki jak powinni budować otaczającą dziecko rzeczywistość jak w dziecku wzbudzać i kształtować pozytywne cech zachowania, aby w przyszłości mogło samodzielnie funkcjonować w społeczeństwie. Jednak na przestrzeni ostatnich kilku dziesięciu lat działalność szkoły uległa diametralnej zmianie. Pogoń rodziców za pieniędzmi i ukierunkowanie własnych ambicji i priorytetów na zdobywanie dóbr materialnych, oraz szybki rozwój technologii zwłaszcza Internetu doprowadziło do tego, że rodzice zapomnieli o głównym zadaniu, jakie na nich spoczywa, a mianowicie o wychowaniu własnych dzieci, zrzucając całą odpowiedzialność na szkołę, która musiała tą funkcje przejąć i realizować. Rodzice zabiegani, przepracowani, zestresowani natłokiem codziennych problemów przestali uczestniczyć w życiu własnych dzieci niektórzy nieświadomie uważając, że to szkoła powinna pokazać dzieciom, co jest dobre co złe, i to właśnie do zadań szkoły należy przystosowani dziecka do właściwego pełnienia ról społecznych. W XXI wieku dzieci wychowują media, Internet, rówieśnicy, a autorytet rodziców przestał mieć znaczenie i to na własne życzenie rodziców. Na domiar złego za wszelkie niepowodzenia wychowawcze rodzice nie mają pretensji do siebie tylko do szkoły, bo to właśnie szkoła wychowała źle ich dziecko. A to przecież jest nieprawdą.
