Pierwszymi osobami, które od dnia narodzin ma wpływ na dziecko są jego rodzice i to właśnie ich zadaniem jest przekazanie swoim dzieciom należytych wartości i wzorców zachowania i umiejętności przystosowania się do zmieniających się warunków otaczającego ich świata, czyli godnego wejścia w dorosłe życie. Powinniśmy zadać sobie tu pytanie czy rzeczywiście to wszystko to my przekazujemy dzieciom, czy może czynią to za nas postronne osoby czy też instytucje społeczne. Dzisiejsi rodzice większość czasu spędzają poza domem w pracy zarabiając na utrzymanie domu, i na zapewnienie sobie i swoim bliskim godnego, dostatniego życia. Wszystko to dzieje się kosztem dzieci z dnia na dzień mamy dla nich coraz mniej czasu, który rekompensujemy im wysokim kieszonkowym lub drogimi prezentami. Zagłuszmy w ten sposób wyrzuty naszego sumienia licząc na to, że to załatwi sprawę naszej nieobecności w domu przy dziecku. Jednak jesteśmy w błędzie, żadne nawet najdroższe prezenty nie zastąpią dziecku mamy czy taty. Dziecko potrzebuje naszej bliskości, naszego wsparcia, zaufania i akceptacji, musimy my jako rodzice dać mu poczucie bezpieczeństwa, a nie komórkę czy laptopa rzeczy materialne są tu najmniej ważne. Brak nadzoru nad dzieckiem poczucie osamotnienia sprawia, iż młody człowiek szuka zrozumienia i akceptacji poza domem i tu zaczynają się problemy. Ciągłe kłótnie, wagary, nieodpowiednie towarzystwo, papierosy, alkohol, narkotyki, a nawet ucieczki z domu i dokonywanie drobnych przestępstw. Nie oznacza to,że nasze dziecko jest złe. Zachowania tego typu są wołaniem o pomoc, próba zwrócenia na siebie uwagi rodziców, którzy powinni w porę zareagować i zauważyć własne dziecko zanim będzie za późno.
