Jeżeli jesteśmy rodzicami wcześniej czy później nasze dziecko wejdzie w okres dorastania jest to nie uniknione, ponieważ taka jest kolej rzeczy. U różnych nastolatków okres ten przebiega mniej lub bardziej burzliwie. Bunt, łamanie ustalonych norm i zasad, szalejące hormony, a do tego wszystkiego chęć zaistnienia w grupie rówieśniczej. To jest dla nastolatka jedynym celem, który gotów jest osiągnąć za wszelką cenę. Właśnie w tym momencie nasz dorastający syn czy też dorastająca córka jest bardzo podatny/a na wpływ kolegów, mediów. To właśnie w tym okresie dziecko poszukuje własnego celu w życiu próbując różnych używek. Czuje się dorosłą osobą, choć do dorosłości jeszcze jej daleko, uważa, że jest w stanie samodzielnie podejmować decyzje, wyrabia u siebie własny niepowtarzalny system norm i wartości, który i tak z biegiem czasu przewartościowuje. Sprzeciwia się jakiejkolwiek kontroli ze strony rodziców, staje się skryte i nie ufne w stosunku do najbliższych. A my rodzice w takiej sytuacji czujemy się bezradni, nie wiemy, co mamy robić, boimy się o własne dziecko i to jest normalne, ale nie możemy zapominać, że nie my jedni na świeci jesteśmy w takiej sytuacji przed nami byli inni i za nami tez będą. A nasze nastoletnie dziecko musi poznać, co to smak porażki, niepowodzenia, rozczarowania pierwszą nieudana miłością, jak smakuje alkohol, pierwszy papieros i dobra zabawa. Oczywiście wszystko to w granicach rozsądku w myśl reguły, co za dużo to nie zdrowo. Pamiętajmy nie kontrolujmy naszych dzieci postarajmy się im zaufać, choć to trudne, dajmy im więcej swobody. Dyskretnie bądźmy przy nich oferujmy pomoc, a wtedy i oni będą przy nas zaufają nam, a to dla nas jest najważniejsze.
