Dojrzewanie to okres w życiu młodego człowieka, kiedy z dziecka przekształca się powoli w kobietę lub mężczyznę. Właściwie każdy młody człowiek w tym okresie czasu może mieć różne cechy dojrzewania, bardziej lub mniej gwałtowne, jednak w większości przypadków występują bardzo podobne zachowania. Generalnie dziewczynki dojrzewają około 2 lata wcześniej, aczkolwiek bywają odstępstwa od tej reguły. U dziewczynek, więc dojrzewanie rozpoczyna się w wieku 12 – 13 lat, u chłopców odpowiednio 13 – 15 lat. W tym okresie rodzice i opiekunowie dzieci powinny wykazać się ogromem cierpliwości, zmysłu pedagogicznego, taktu i wieloma jeszcze cechami, mogącymi pomóc w przetrwaniu tych trudnych zarówno dla nich, jak i dla dojrzewających dzieci chwil. Jest to okres w życiu młodego człowieka, kiedy hormony szaleją, a dziewczyna czy chłopak często sami nie wiedza, co się z nimi dzieje. Następuje w tym czasie bardzo częsta zmiana nastroju, zwłaszcza u dziewczynek: potrafią bez powodu rozpłakać się, po czym płacz przechodzi w śmiech, tez bez specjalnie znanego powodu. Częste zmiany nastroju, wybuchy gniewu przy każdej okazji. Zachowania młodych ludzi w tym czasie charakteryzują się też uporem, praktycznie w każdej sytuacji młody człowiek jest na nie!. Upór, bunt przeciwko całemu światu, poczucie niezrozumienia przez otoczenie, w tym oczywiście przez rodziców, nauczycieli. W tym czasie rodzice i opiekunowie nie powinni przełamywać na siłę oporu i buntu swoich dzieci. Należy wydobyć z siebie najgłębsze pokłady cierpliwości, starać się nie odpowiadać na agresję agresją czy złością. Wiadomo, że nastolatka w okresie dojrzewania nie przekonają zastosowane z naszej strony najtrafniejsze nawet argumenty. Dlatego należy być konsekwentnym, generalnie nie ustępować za bardzo, jednak rozmawiać dużo z dojrzewająca latoroślą. Czasem tez ustąpić z drogi, dać się tej drugiej stronie wyzłościć. Jeśli postępowanie rodziców będzie właściwe, wzmocni to więzi rodzinne i zapewni harmonijne współżycie w przyszłości.
