Praktycznie w każdej większej szkole mamy instytucje w postaci pedagoga szkolnego. Jest to osoba niezwykle w szkole potrzebna, jej rola jest nie do przecenienia. Skala działalności pedagoga jest szeroka, a przynajmniej w założeniach związanych z taka osobą powinna ona posiadać ogromną wiedzę z dziedziny psychologii, pedagogiki, socjologii. Pedagog szkolny powinien posiadać konkretne cechy, predestynujące do sprawowania funkcji niełatwej, odpowiedzialnej, wymagającej dużego zaangażowania osobistego, inwencji. Pedagog nie powinien zostawić nawet najmniejszej sprawy związanej z uczniem swojej szkoły nie załatwionej do końca. Jeśli widzi, że sprawa związana z danym uczniem przerasta jego kompetencje, powinien szukać wsparcia w innych instytucjach, związanych z problematyka dzieci, młodzieży, wychowania. W wielu szkołach powstaje ostatnio ciekawy rodzaj współpracy z organizacjami rządowymi i pozarządowymi, w celu wspólnego rozwiązywania problemów uczniów, maksymalnie szerokiego frontu działania. W takich cyklicznych spotkaniach, powiedzmy raz w miesiącu, uczestniczą poza pedagogiem szkolnym: psycholog z ośrodka współpracującego ze szkoła (lub szkolny, jeżeli dana szkoła go posiada na etacie), przedstawiciel miejscowej komendy policji zajmujący się problematyka dzieci i młodzieży (specjalista do spraw nieletnich lub właściwy terytorialnie dzielnicowy), pracownik Miejskiego lub Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej. W trakcie takich spotkań omawiane są problemy, z jakimi borykają się poszczególne dzieci, wymagające pomocy. Wtedy przedstawiciele instytucji ustalają, jakie mogą podjąć działania w ramach posiadanych kompetencji, ewentualnie, jakie inne instytucje mogą być powiadomione o istniejących problemach uczniów danej szkoły.
